Obraz wirtualnej społeczności na przykładzie grupy dyskusyjnej pl.hum.poezja

"Jestem karmą desperatów sięgających po kres" ²⁴

W USA wymyślili sobie tzw. Grupy Wsparcia. Jak, na przykład, jesteś za gruby, to się zapisujesz do takiej grupy grubasów i możecie sobie o tym pogadać i poafirmowac się. P.h.p. jest czymś w rodzaju takiej grupy - jest to grupa wsparcia dla ludzi o tej specyficznej wrażliwości, która każe przelewać na papier/ekran to, co się w środku przelewa. Normalnie ludzie tacy są wystawiani poza lewy nawias społeczeństwa ("Jakiś taki dziwny - wiersze pisze") oraz poza prawy nawias społeczeństwa ("Niestety nie jesteśmy zainteresowani drukiem pana wierszy"). Na p.h.p. są razem i poczucie osamotnienia znika. A i na afirmację czasem można liczyć."²⁵

P.h.p. bywa wyspą na oceanie niestabilności. Bywa - bo o problemach "grubasów" fizycznych i psychicznych mimo wszystko się nie mówi. Fałszywe byłoby stwierdzenie, że p.h.p. jest oazą ludzi z problemami. P.h.p. nie jest kozetką psychoanalityka, ale dla niektórych stanowi swoisty rodzaj terapii. Za wierszami o bólu kryją się, być może częściej niż to się z początku wydaje, autentyczne problemy, autentycznych ludzi i warto tutaj chociaż wspomnieć o tym pozornie marginalnym zjawisku.

Obraz wirtualnej społeczności na przykładzie grupy dyskusyjnej pl.hum.poezja

"Jestem karmą desperatów sięgających po kres" 24

"Jestem karmą desperatów sięgających po kres" ²⁴